|
Nieuwe bladeren van Eucalyptus neglecta
Eucalyptus archeri in bloei
|
Eucalyptus
E. niphophila, E. debeuzevillei, E. archeri, E. gunnii 'Divaricata', E. perriniana en E. neglecta behoren tot de nagenoeg geheel winterharde soorten. Het is een volstrekt raadsel waarom deze Eucalyptussoorten in ons land niet algemeen aangeboden worden. Steeds zijn het halfharde vormen van E. gunnii die men te koop ziet.
De winterhardheid van een Eucalyptus hangt voor een belangrijk deel af van de herkomst van het zaad dat gebruikt is. Er zijn enkele plekken in Australië waar regelmatig zeer extreme vorst voorkomt. Van bomen die daar groeien zijn de zaailingen veel sterker dan van bomen die onder mildere omstandigheden groeien. E. gunnii komt niet alleen voor in het laagland van Tasmanië maar ook op 1200 meter hoogte en verdraagt daar heel wat vorst.Zaailingen van deze Eucalyptusbomen zullen de meeste kans hebben om het hier goed te doen.
Tijdens zeer natte winters kunnen Eucalyptusbomen eerder doodvriezen (als de bast knapt) dan tijdens normale winters.
Gelukkig zijn er enkele kwekerijen die op de herkomst van het Eucalyptuszaad letten, en daarvan biedt kwekerij "De Groene Prins" jonge boompjes aan. De hardheid van zaailingen is echter variabel, zodat niet elk individu van een soort even hard zal zijn. Er zullen steeds enkele zeer harde én enkele minder harde exemplaren in een zaaisel voorkomen. De hoogte waarop de soort in de natuur groeit, is maar voor een deel bepalend voor de hardheid. Eucalyptus pauciflora 'Debeuzevillei' b.v. is nog harder dan E. niphophila, maar groeit ruim 400 m lager in de bergen.
Resumerend: E. debeuzevillei en E. niphophila zijn de hardste Eucalyptussoorten, die vaak ook strenge winters overleven. De overige soorten overleven een gemiddelde winter zonder problemen. Het blijft dus avonturen!
Groei
De groeisnelheid van een Eucalyptusboom kan maximaal 2.5 m per jaar bedragen! Vooral E. gunnii is een snelle groeier. De hoogste soorten worden hier tot dusver ongeveer 10 meter. Alle soorten kunnen goed gesnoeid worden. Om een stevige boom te krijgen is het aan te raden om de eerste 2 jaar de boom in maart tot de helft terug te snoeien. Dit geldt alleen voor de soorten E. archeri, E. gunnii 'Divaricata', E. glaucescens, E. perriniana. Dit heeft het voordeel dat de stam wat steviger kan worden in verhouding tot de kroon. Als men snijgroen wil oogsten, dan de stam knotten in maart/april op ongeveer 50 cm boven de grond. Het stammetje moet minimaal 5 cm dik zijn, dus kleinere boompjes eerst nog wat laten groeien. (E. debeuzevillei, E, nitens, E. pauciflora en E. niphophila zijn hiervoor minder geschikt)
de beste Standplaats
Volle zon is noodzakelijk. Nooit een Eucalyptus onder hoge bomen planten! Voor een winderige plek zijn E. archeri, E. debeuzevillei en E. niphophila geschikt. De beide laatstgenoemde verdragen zelfs zilte zeewind. Kies meteen een definitieve plek, want later verplanten van een Eucalyptus kan slecht uitpakken. Een lage boompaal is aan te bevelen, waar de stam op 30 cm hoogte aan wordt vastgemaakt. E. neglecta en E. Crenulata verdragen lichte schaduw.
Grondsoort
Grondverbetering is niet echt nodig, dus geen potgrond, compost of bemeste tuinaarde gebruiken. Zwaar bemeste bomen kunnen gemakkelijk omwaaien. Als bemesting kan men op arme grond wat organische mest door de grond heen werken. Wel erg belangrijk is het onkruidvrij houden van de voet van de Eucalyptus tot 60 cm van de stam vandaan. Met name de eerste paar jaren is dit essentieel voor een optimale groei. Vermijd onkruidverdelgingsmiddelen, daar is Eucalyptus zeer gevoelig voor. Gemalen denneschors als bodembedekking is het beste middel tegen onkruid.
Eucalyptus soorten voor natte bodems:
| |
°F |
absolute mintemp in °C |
| aggregata |
-3 |
-19.5 |
| camphora |
+3 |
-16.5 |
| cinerea |
+8 |
-13.5 |
| dalrympleana |
+3 |
-16.5 |
| glaucescens |
-2 |
-19 |
| gregsoniana |
+3 |
-16.5 |
| gunnii |
-5 |
-21 |
| rodwayi |
-3 |
-19.5 |
| rubida |
+3 |
-16.5 |
De hier genoemde minimum temperaturen hebben betrekking op incidentele, kortdurende wintersituaties bij windstil weer! Langdurige zeer strenge vorst kan dus wel fataal zijn. Op kalkrijke gronden (pH> 7,5) kunnen de volgende soorten groeien: E. cordata, E. dalrympleana, E. macarthuri, E. nitens en E. parvifolia. Laatstgenoemde is de hardste van het stel; de overigen overleven niet elke winter.
eucalyptus in Bloei
Alle hier genoemde Eucalyptussoorten bloeien met witte tot crêmewitte bloemen. De soorten met fraaie rode bloemen zijn hier helaas niet winterhard. De bloeitijd verschilt van soort tot soort. E. debeuzevillei en E. niphophila bloeien gewoonlijk vanaf het 5de jaar. E. gunnii en E. perriniana kunnen al vanaf het 4de jaar bloeien. E. archeri zelfs al vanaf het 3de jaar. Terug snoeien verhindert echter de bloei. De bloemknoppen die men ziet verschijnen geven pas na een jaar bloei! Soms ziet men bloemen, bloemknoppen en zaaddozen aan dezelfde tak.
Winterbescherming van eucalyptus
Zolang de boompjes nog klein zijn, is het aan te raden om ze in de winter te beschermen met b.v. sparretakken of riet, Felle winterzon tijdens flinke vorst kan schade veroorzaken aan het blad. Ook kan de bast scheuren, wat afsterving tot gevolg kan hebben. Soms vriezen Eucalyptusbomen terug, en lopen vanuit de basis weer opnieuw uit. Bedenk dat Eucalyptusbomen (nog) niet volkomen winterhard zijn, maar hun aanpassingsvermogen is groot. Het selecteren van de hardste zaailingen en het daarmee verder kweken is nog maar net begonnen. Met een beetje geluk heeft men echter binnen enkele jaren een schitterende boom in de tuin. De bomen die in de jungletuin te zien zijn, zijn hiervan het levende bewijs.
In onderstaande tabel is te zien waar een aantal soorten vandaan komen en hoe snel ze groeien. Hardheid: zeer goed wil zeggen dat toepassing overal in NL en B mogelijk is, zelfs op onbeschutte plaatsen. Goed betekent dat de standplaats een beetje beschut moet zijn en dat uitzonderlijk koude winters fataal kunnen zijn, redelijk wil zeggen dat de standplaats goed beschut moet zijn door muren, dichte coniferen e.d. beperkt wil zeggen dat alleen de mildere kustgebieden geschikt zijn zacht betekent dat de soort alleen zachte winters goed doorkomt. De lijst is kort gehouden, maar er zijn meer soorten die echter nog niet voldoende getest zijn. In een beschutte stadstuin is veel meer mogelijk dan hier op het platteland!
Eucalyptussoorten
| Soorten |
Groeisnelheid |
Hardheid |
Herkomst |
| archeri |
matig |
goed |
Tasmanië1200 m |
| coccifera |
matig |
beperkt |
Tasmanië 1100 m |
| debeuzevillei |
matig |
zeer goed |
ACT. 1900 m |
| glaucescens |
snel |
goed |
N.S.W, 1700 m |
| gregsoniana |
matig |
redelijk |
N.S.W. 1300 m |
| gunnii |
snel |
beperkt |
Tasmanië 1200 m |
| gunnii 'Divaricata' |
snel |
goed |
Tasmanië 1150 m |
| mitchelliana |
matig |
beperkts |
Victoria 1700 m |
| neglecta |
snel |
goed |
N.S.W. 750 m |
| niphophila |
matig |
zeer goed |
N.S.W. 2300 m |
| nitens |
snel |
zacht |
N.S.W. 1400 m |
| parvifolia |
matig |
goed |
N.S.W. 1100 m |
| perriniana |
snel |
goed |
N.S.W. 1600 m |
| rubida |
snel |
beperkt |
N.S.W. 1200 m |
| vernicosa |
traag |
redelijk |
Tasmanië 1000 m |
Eucalyptus verjaagt insekten!
Veel insekten vermijden Eucalyptus; deze bomen worden hier in de tuin dan ook massaal aangeplant om teken af te schrikken; tegelijkertijd worden inheemse bomen gekapt. Of het werkt is nog niet zeker. (Teken prefereren vooral eiken, berken, elzen enz.)
Eucalyptus en de opwarming
Nu zeer strenge winters mogelijk (althans voorlopig) tot het verleden gaan behoren, kan de Eucalyptus een grootse toekomst tegemoet gaan in ons land! Er worden hier inmiddels veel meer soorten uitgetest dan vroeger. Daarbij plant ik steeds 3 tot 5 boompjes van dezelfde soort bij elkaar hopende dat daarmee de kans om uiteindelijk een beter exemplaar over te houden wordt vergroot.
Er zal op wat grotere schaal door selectie en kruising toegewerkt gaan worden naar Eucalyptusbomen, die zich in ons veranderde klimaat goed ontwikkelen. Hierbij kunnen we o.a. voortborduren op 35 jaar veldproeven in Zuid Frankrijk.
Najaar 2007 is een haag aangeplant van Eucalyptus subcrenulata. Uitgeplant zijn in juni en juli 2008:
amygdalina, bicostata, camphora, coccifera, glaucescens, goniocalyx, gregsoniana, novae-anglica, macarthurii, moorei, nicholii, nitens x perriniana, rubida, saxatilis, urnigera, viminalis en vernicosa.
Van deze planten zijn in de lange, strenge winter van 2008/2009 onbeschadigd gebleven:
glaucescens, gregsoniana, nicholii, nitens x perriniana, urnigera
geheel dood gevroren:
bicostata, saxatilis, goniocalyx
lichte tot matige bladschade:
camphora, coccifera, novae-anglica,macarthurii, rubida, vernicosa
|
|